در این مطالعه تاثیر پارامترهای مختلف شامل دمای هوای ورودی، نرخ و غلظت ورود خوراک بر ویژگی های فیزیکی، عملکردی و بازده تولید پودر آب ماست تهیه شده به روش خشک کن پاششی مورد بررسی قرار گرفت. فرایند تولید پودر آب ماست با استفاده از یک خشک کن پاششی در مقیاس پایلوت انجام شد. متغیرهای فرایند شامل دمای هوای ورودی (C°,140، 160، 180)، غلظت خوراک ورودی (30 و 40 درصد) و نرخ ورود خوراک ( ml min-1 15 و 22) بودند. در طول اجرای فرایند دور اتمایزر، دمای خوراک ورودی و فشار هوای نازل در مقدار ثابت و به ترتیب در مقادیر rpm 18000، C°,1 ±,25 و bar 1/0 ±,4 ثابت نگه داشته شدند. نتایج بررسی بیانگر آن بود که میزان بازده تولید پودر تحت تاثیر متغیرهای در نظر گرفته شده بود و ترتیب شدت تاثیر از بیشترین به کمترین به صورت دمای هوای ورودی، نرخ ورود خوراک و غلظت خوراک ورودی بود. همچنین تغییرات ویژگی-های پودرهای مورد بررسی نسبت به تغییرات دمای هوای ورودی، معنی دار بوده ولی تغییرات ناشی از نرخ ورود خوراک و غلظت خوراک ورودی در یک دمای ثابت نسبتاً کم و غالباً غیر معنی دار بدست آمد. با در نظر گرفتن مجموع نتایج پارامترهای اندازه-گیری شده برای پودر می توان بیان داشت که انتخاب دمای هوای ورودی C°,160 و غلظت خوراک ورودی 40 درصد و نرخ ورود خوراک ml min-1 15 می توان به پودر آب ماست با ویژگی های مطلوب دست یافت.

رزین نفتی جز دسته ای از محصولات پلیمری است که از مخلوط منومرهای ئیدروکربنی الفینی خطی و حلقوی و مشتقات وینیل آروماتیکها بدست می آید و این منومرها اجزایی هستند که از عملیات کراکینگ با بخار گاز طبیعی، گازوئیل یا نفت تولید میشوند. بسته به کاربرد، انواع رزین های نفتی بوسیله خوراکهای مختلف قابل تولید میباشد. منابع خوراک این ماده در ایران و در مجتمع های پتروشیمی یافت میشود و خوراک متشکل از اجزا مختلف آلیفاتیک، آروماتیک فعال و غیرفعال می باشد. در این پژوهش، ابتدا بررسی کاملی برای انتخاب خوراک مناسب انجام گردیده و سپس خوراکهای مختلفی برای تولید رزین نفتی بکار برده شد. پلیمریزاسیون خوراک بوسیله کاتالیست AlCl3 بمقدار 3-1 درصد وزنی (نسبت به خوراک) در محدوده دمایی 0-100°C و تحت فشار اتمسفری و زمان واکنش 0.5-3 ساعت انجام گردید و با تغییر دما، زمان اقامت، غلظت کاتالیست، سرعت اختلاط و ... شرایط واکنش برای داشتن ماکزیمم راندمان تولید بهینه گردید. در این مقاله سعی شده است برای اولین بار در ایران تولید رزین نفتی بصورت عملی و آزمایشگاهی تجربه شده و نتایج آن گزارش شود.

در این مطالعه، تأثیردمای خشک کردن و غلظت صمغ عربی بر بازده تولید، ویژگی های فیزیکو شیمیایی، جریان پذیری و ریزساختار پودر عصاره مالت مورد بررسی قرار گرفت. فرآیند خشک کردن نمونه های مایع با استفاده از یک خشک کن پاششی در مقیاس نیمه صنعتی انجام شد. دمای هوای ورودی و غلظت صمغ عربی متغیرهای فرآیند بودند. غلظت های (w/w) 20، 30 و 40% کمک خشک کن براساس وزن عصاره مالت مورد استفاده قرار گرفت. دمای هوای ورودی (C˚ 140، C˚ 160 و C˚ 180) و به صورت همسو با محلول خوراک برای خشک کردن استفاده گردید. با افزایش دمای هوای ورودی و غلظت صمغ عربی، بازده تولید پودر و جریان پذیری افزایش، در حالی که از مقدار رطوبت، فعالیت آبی، دانسیته توده، دانسیته ضربه، دانسیته ذره و جاذب الرطوبه بودن کاسته شد. از سوی دیگر دمای هوای ورودی بالاتر موجب افزایش انحلال پذیری پودرها گردید اما با افزایش غلظت صمغ عربی، این مقدار کاهش یافت. در نهایت ذرات توسط میکروسکوپ الکترونی مورد بررسی قرار گرفتند و مشخص گردید که پودرهای تولید شده در غلظت های کمتر حامل ذراتی با سطوح صاف تر، در حالی که غلظت های بالاتر صمغ عربی ذراتی نامنظم با چروکیدگی های بیشتری داشتند. در این تحقیق، پودرهای خشک شده حاصل از 40% صمغ عربی در C˚ 180، بالاترین بازده تولید پودر و بهترین ویژگی های فیزیکو شیمیایی و عملکردی را از خود نشان دادند. نتایج حاصل از این مطالعه می تواند در تولید اقتصادی پودر عصاره مالت با بالاترین بازده تولید، بهترین ویژگی های فیزیکی، پایداری میکروبیولوژیکی و جریان پذیری در مقیاس صنعتی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین این محصول می تواند بعنوان نوشیدنی فوری و جزء طعم دهنده در ژله، بستنی، ماست، آبنبات و قنادی استفاده شود.

کامپوزیت های زمینه فلزی تقویت شده با ذرات کاربید تیتانیم به دلیل خواص سایشی عالی در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته اند. در این تحقیق کامپوزیت FeCo-TiC به روش سنتز احتراقی و با استفاده از ماده ارزان قیمت فروتیتانیم (به جای تیتانیم خالص) تولید گردیده است. قرص هایی از مخلوط پودری شامل فروتیتانیم، کبالت و گرافیت تهیه شد و سپس در کوره لوله ای با اتمسفر آرگون محترق گردید. محصول سنتز احتراقی به وسیله پراش اشعه ایکس و میکروسکوپ الکترونی روبشی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد سنتز احتراقی منجر به تشکیل ذرات ریز و کروی کاربید تیتانیم می شود که به طور مجزا و یکنواخت در زمینه آلیاژی آهن- کبالت پخش گردیده اند. نکته جالب در این تحقیق این است که کبالت دمای شروع سنتز احتراقی سیستم FeTi2 -Co-C را به مقدار قابل توجهی کاهش می دهد. آسیاب کاری مخلوط پودری فوق به مدت 5 دقیقه باعث کاهش اندازه ذرات فروتیتانیم و در نتیجه کاهش دما و زمان شروع سنتز می گردد و حتی دمای شروع سنتز احتراقی به 1080 درجه سانتی گراد می رسد. ماکزیمم مقدار سختی به دست آمده از نمونه های سنتز احتراقی شده با 23% تخلخل 760 HV0.1 بوده است.

هدف از این پژوهش، بررسی اثر افزودن جلبک دونالیلا سالینا در غلظت های مختلف 1/0، 25/0، 5/0، 75/0، 1 و 5/1 درصد به عنوان جایگزین 7/6، 7/16، 4/33، 50، 7/66 و 100 درصد پایدار کننده در شیر بر ویژگی های رئولوژیکی، فیزیکوشیمیایی و حسی نمونه های بستنی بود. همه نمونه ها رفتار شل شونده با برش نشان دادند. با افزایش سطح جایگزینی جلبک دونالیلا سالینا به صورت معنی داری ویسکوزیته ظاهری نمونه ها افزایش و سرعت ذوب کاهش یافت. روند افزایشی ضریب افزایش حجم (اورران) و کاهشی سفتی بافت با افزودن جلبک دونالیلا سالینا مشاهده شد. ارزیابی حسی نمونه های بستنی حاوی جلبک دونالیلا سالینا حاکی از معنی دار نبودن اثر افزودن جلبک بر عطر و طعم محصول بود. نمونه هایی که حاوی بیشترین درصد جلبک بودند، بیشترین امتیاز رنگ و شکل ظاهری و سفتی بافت را از ارزیابان حسی دریافت کردند. به طور کلی، نمونه های حاوی درصد بالای جلبک دونالیلا سالینا بالاترین امتیاز را در پذیرش کلی نیز توسط ارزیابان کسب کردند. به عنوان نتیجه گیری کلی و با توجه به نتایج این پژوهش می توان عنوان کرد که افزودن جلبک دونالیلا سالینا به بستنی، ضمن بهبود ویژگی های کیفی محصول، خصوصیات حسی آن را نیز بهبود بخشیده و قابلیت پذیرش محصول را افزایش داده است.